Stosunki rodzinne

Brak łączności między ludźmi jest czymś charakterystycznym dla naszych czasów. Ze względu na niedostateczne kontakty zanikają często stosunki rodzinne. Według mojej opinii dzieje się tak wtedy, kiedy ludzie rezygnują z wysiłku utrzymania łączności. Niekiedy starsi ludzie narzekają, i to całkiem słusznie, że synowie, córki lub krewni nie rozumieją ich, zaniedbują lub traktują jak dzieci. W tej sytuacji wiele można zmienić na lepsze, jeśli starsi sprecyzują spokojnie i jasno, na co mają nadzieję i czego oczekują od każdego konkretnego związku rodzinnego. Tego rodzaju pozytywna postawa mogłaby ze znacznie większym prawdopodobieństwem sprowadzić pożądane skutki, niż milczące niezadowolenie przeradzające się w urazę. Starsi ludzie mają pełne prawo wyjaśnić, jak widzą siebie samych w określonym stosunku. Nie są obowiązani do od grywania roli wyznaczonej im przez innych, jeśli to im nie odpowiada. Przypuśćmy na przykład, że żyją pod jednym dachem z córką, która chce im oszczędzić kłopotów i wysiłków oraz nie pozwala im samym robić cokolwiek w do mu. Ale jeśli ciąży im nuda i czują się poza nawiasem życia, to mają pełne prawo wytłumaczyć jej, co myślą. Powinni razem z nią zastanowić się, w jaki sposób mogliby z korzyścią włączyć się do prac domowych. Udział starszych ludzi może być bardzo pokaźny i w ten sposób mogą oni efektywnie scalić się z resztą rodziny. Jest jeszcze inny czynnik podkopujący dobre stosunki. Rozczulanie się nad samym sobą jest cechą, którą należy wytępić z naszego życia systematycznie i bezwzględnie. Ludzie pozwalający sobie na rozczulanie się nad sobą pożądają zazwyczaj ciepła, uczucia i sympatii ze strony swego otoczenia, ale nie mogą mieć nadziei na taką odpowiedź, gdyż litowanie się nad sobą jest cechą naprawdę odpychającą. Wyrażanie życzenia jest zazwyczaj znacznie skuteczniejsze niż skarżenie się. Możesz na przykład czuć się osamotnionym, ponieważ dzieci odwiedzają cię zbyt rzadko. Jeśli litujesz się nad sobą, to prawdopodobnie będziesz się skarżył, że one nigdy nie mają dość czasu, aby się z tobą zobaczyć, co z kolei wywoła u nich poczucie winy i urazę. Jest bardziej niż prawdopodobne, że nie będą ciebie częściej odwiedzać. Jeśli jednak będziesz odczuwał brak ich towarzystwa i powiesz im o tym, to twoim dzieciom będzie oczywiście miło, że tak wiele dla ciebie znaczą i stanie się to dla nich zachętą, aby częściej się z tobą widywać. Pewna ilość przewidywania, planowania, strategii, a nawet przebiegłości wszystkie one mają swoje miejsce w kształtowaniu stosunków, ludzkich. Nie można nimi pogardzać, jeśli sprowadzają skutki zapewniające szczęśliwszą egzystencję.